Nuria | Tłumacz polsko hiszpański | Kursy hiszpańskiego

Językiem urzędowym w Królestwie Hiszpanii jest język kastylijski (potocznie na całym swiecie zwany hiszpańskim), oraz w zależności od regionów: kataloński, baskijski i galicyjski. Jak głosi konstytucja Hiszpanii, każdy obywatel tego kraju ma obowiązek znać język kastylijski.

Język galicyjski jest językiem urzędowym w Galicji. Używany jest także w prowincjach León i Zamora, jednakże nie otrzymał tam statusu języka urzędowego. Język baskijski występuje w Kraju Basków i na północy Nawarry, gdzie jest uznany za język urzędowy.

Język kataloński stanowi język urzędowy w Katalonii i na Balearach. Używany jest także w Aragonii i w comarce Carche we wspólnocie autonomicznej Murcji. W Walencji, używany jest wariant języka katalońskiego – walencki. W katalońskiej prowincji Lleida, w gminach doliny Arán, obowiązuje język aranejski, wariant języka oksytańskiego.

W Królestwie Hiszpanii występują także liczne języki i dialekty romańskie, które nie zostały uznane za urzędowe. Do nich możemy zaliczyć: asturleoński, w skład którego zaliczamy: asturyjski (Asturia), kantabryjski (Kantabria), leoński (León i Zamora), estremadurski (Estremadura); aragoński (Aragonia); portugalski (dawniej używany w Estremadurze, i na terenach graniczących z Portugalią; teraz już nie używany).

Język hiszpański, czyli język kastylijski (po hiszpańsku castellano), należy do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Obecnie szacuje się, że jest to trzeci język najpowszechniej używany na całym świecie. Dlatego umiejętność posługiwania się językiem hiszpańskim stwarza szereg możliwości. Według danych z 2006 roku posługuje się nim, jako językiem ojczystym, około 400 milionów osób na siedmiu kontynentach, najwięcej jednak w Amerykach Południowej i Północnej. Do tego jeszcze 100 milionów używa języka hiszpańskiego jako drugiego języka, natomiast liczba ludzi na całym świecie, w ogóle posługujących się językiem hiszpańskim, to ponad 0,5 miliarda.

Języka hiszpańskiego, jako języka urzędowego używa się w nastepujących krajach:

Królestwie Hiszpanii, Argentynie, Boliwii, Chile, Dominikanie, Ekwadorze, Gwatemali, Gwinei Równikowej, Hondurasie, Kolumbii, Kostaryce, Kubie, Meksyku, Nikaragui, Panamie, Paragwaju, Peru, Salwadorze, Urugwaju, Wenezueli.

Stanowi też jeden z języków urzędownych ONZ, Unii Europejskiej, UNESCO, Unii Afrykańskiej, Organizacji Państw Amerykańskich i Marcosur.

W stanie Nowy Meksyk i w Portoryko w Stanach Zjędnoczonych język hiszpański, obok języka angielskiego jest drugim językiem urzędowym.

Diplomas de Español como Lengua Extranjera (DELE) – egzaminy państwowe z języka hiszpańskiego

Certyfikaty językowe potwierdzające znajomość języka hiszpańskiego, które otrzymuje się po zdaniu egzaminu państwowego to Diplomas de Español como Lengua Extranjera (DELE). Wydaje je Instytut Cervantesa.

• El Diploma de Español: Nivel Inicial

(na poziomie podstawowym, wcześniejszy Certificado Inicial de Español)

• El Diploma de Español: Nivel Intermedio

(na poziomie średnim, wcześniejszy Diploma Básico de Español)

• El Diploma de Español: Nivel Superior

(na poziomie najwyższym, wcześniejszy Diploma Superior de Español)

Egzaminy państwowe z języka hiszpańskiego (DELE) składają się z pięciu części badających różne kompetencje językowe:

1. Comprensión de lectura (rozumienie tekstu)
2. Expresión escrita (pisanie)
3. Comprensión auditiva (rozumienie ze słuchu)
4. Gramática y vocabulario (gramatyka i słownictwo); w DELE Inicial: Conciencia comunicativa (świadomość komunikacyjna)
5. Expresión oral (mówienie)

Do zdania egzaminu państwowego z języka hiszpańskiego konieczne jest pozytywne zaliczenie wszystkich pięciu części. Z egzaminu DELE nie otrzymuje się ocen, egzamin można zaliczyć lub nie (apto / no apto). Wynik jest podawany w procentach.

• Warszawa

Instytut Cervantesa ul. Nowogrodzka 22 w Warszawie

• Kraków

Instytut Cervantesa ul. Kanonicza 12 w Krakowie

• Częstochowa

Akademia Polonijna Instytut Praktycznej Nauki Języków Obcych ul. Pułaskiego 4/6 w Częstochowie

• Sopot

Studium Języków Obcych Uniwersytetu Gdańskiego ul. Armii Krajowej 119/121 w Sopocie

• Lublin

Euro Edukacja ul. Narutowicza 41 w Lublinie

• Łódź

Szkoła Języków Obcych PRIMA ul. Narutowicza 57 (Plac Dąbrowskiego) w Łodzi

• Poznań

Studium Języków Obcych Fundacja Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza ul. Niedziałkowskiego 18 w Poznaniu

• Rzeszów

Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych PROMAR INTERNATIONAL ul. Bohaterów 12 w Rzeszowie

• Szczecin

Academia de Español Salamanca ul. 5 lipca 1 w Szczecinie

• Wrocław

Uniwerystet Ekonomiczny Studium Języków Obcych ul. Drukarska 24a we Wrocławiu

to zjawisko kulturowe, związane z folklorem andaluzyjskich Cyganów, obejmujące muzykę, śpiew, taniec, strój i zachowania. Jego tradycja wywodzi się z regionu Hiszpanii Andaluzji.

Taniec flamenco pochodzi od dawnych religijnych tańców orientalnych. W dzisiejszej jego postaci dopatrzyć się można wielu elementów tańca hinduskiego, takich jak ruchy ramion, dłoni i palców, a także używanie nóg jako instrumentu perkusyjnego. Prawdopodobnie bezpośrednim jego przodkiem jest hinduski tańec katak.

Tańcem opowiadana jest historia. Gestom w tańcu flamenco nie przypisuje się znaczeń. We flamenco ruchy ciała i gesty wyrażają pewne stany emocjonalne tancerza lub podkreślają znaczenie słów i charakteru melodii, która im towarzyszy.

Taniec ten wykonuje się solo, w duecie, grupowo lub składa się z kolejnych “solówek”, wykonywanych przez poszczególnych tancerzy.

Na strój tancerzy, w kolorach czarnym, granatowym lub ciemnobrązowym, składają się obcisłe spodnie, biała koszula, obcisła kamizelka, apaszka przewiązana na szyi, buty wzorowane na butach do jazdy konnej z wysokimi obcasami i charakterystyczny płaskodenny kapelusz.

Strój tancerek to przede wszystkim szeroka, kolorowa falbaniasta spódnica lub suknia (wykorzystywana w tańcu), falbaniasty gorset i kolorowa chusta, uzupełnieniem czasem bywa wachlarz, grzebień lub kwiat.

Głównym instrumentem flamenco jest gitara (używa się także do wykonania muzyki flamenco fletu, skrzypiec, wiolonczeli). Rytm wybiją zarówno tańczący jak i śpiewacy przez: uderzenia dłońmi (klaskanie), pstrykanie palcami, uderzenia otwartymi dłońmi o pudła, na których siedzą śpiewacy (cajón) i za pomocą kastanietów.

Wyróżnia się następujące rodzaje flamenco:

• cante jondo (cante grande): siguiriyas, soléa, tientos
• cante intermedio: bulerías
• cante chico: alegrías, fandango, farruca, sevillana