Tłumacz jest osobą, która dzięki znajomości co najmniej dwóch języków dokonuje przekładu tekstu pisanego bądź przekazu ustnego z języka źródłowego na język docelowy.

Tłumaczenie wymaga rozumienia tekstu lub przekazu tłumaczonego, ale również sprawnego wyrażania jego treści w języku, na który ma zostać przetłumaczony. Oprócz wysokich umiejętności językowych, profesjonalnego tłumacza powinna cechować umiejętność szybkiego uczenia się, jak również posiadanie wszechstronnej wiedzy, a przynajmniej dobre obeznanie w swojej specjalizacji. Tłumacz jest także osobą, która wzbudza zaufanie stron, którym umożliwia proces porozumienia się.

Tłumacz przysięgły jest to osoba zaufania publicznego, specjalizująca się w przekładzie dokumentów procesowych, urzędowych oraz uwierzytelnianiu obcojęzycznych odpisów takich dokumentów. Tłumacz przysięgły może również poświadczać tłumaczenia i odpisy wykonane przez inne osoby.

Wykonywanie zawodu tłumacza przysięgłego w Polsce reguluje Ustawa o zawodzie tłumacza przysięgłego z dnia 25 listopada 2004 roku (Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2702), która obowiązuje od dnia 27 stycznia 2005 roku.

Do poświadczania tłumaczeń oraz poświadczania odpisów pism tłumacz przysięgły używa pieczęci, zawierającej w otoku jego imię i nazwisko, a w środku wskazanie języka, w zakresie którego ma uprawnienia do tumaczenia oraz pozycję na liście tłumaczy przysięgłych. Na wszystkich poświadczonych dokumentach, które wydaje tłumacz przysięgły, wymienia się pozycję, pod którą tłumaczenie lub odpis są odnotowane w repertorium tłumacza. Tłumaczenie przysięgłe powinno zawierać stwierdzenie, czy sporządzono je z oryginału, czy też z tłumaczenia lub odpisu. Tłumacz przysięgły wykonuje również tłumaczenia ustne na potrzeby organów państwowych takich jak sądy, policja, prokuratura.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości określa wynagrodzenie tłumaczy przysięgłych za czynności na rzecz organów państwowych. Lista wszystkich tłumaczy przysięgłych w Polsce znajduje się na stronach internetowych Ministerstwa Sprawiedliwości.

Warunki do uzyskania uprawnień tłumacza przysięgłego

Wg ustawy tłumaczem przysięgłym może zostać osoba fizyczna, która:

  1. ma obywatelstwo polskie albo obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub, na zasadach wzajemności, obywatelstwo innego państwa;
  2. zna język polski;
  3. ma pełną zdolność do czynności prawnych;
  4. nie była karana za przestępstwo umyślne, przestępstwo skarbowe lub za nieumyślne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu obrotu gospodarczego;
  5. ukończyła magisterskie studia wyższe na kierunku filologia lub ukończyła magisterskie studia wyższe na innym kierunku i studia podyplomowe w zakresie tłumaczenia, odpowiednie dla danego języka;
  6. złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin z umiejętności tłumaczenia z języka polskiego na język obcy oraz z języka obcego na język polski, zwany dalej “egzaminem na tłumacza przysięgłego”.

Egzamin przeprowadzany jest przed Państwową Komisją Egzaminacyjną pod patronatem Ministra Sprawiedliwości i składa się z dwóch części:

  • tłumaczenia pisemnego, z języka polskiego na język obcy oraz z języka obcego na język polski;
  • tłumaczenia ustnego, z języka polskiego na język obcy (tłumaczenie konsekutywne) oraz z języka obcego na język polski (tłumaczenie a vista).

Egzamin uważa się za zdany w przypadku uzyskania pozytywnych ocen z obu części.

Tłumacz przysięgły, który nabył uprawnienia do wykonywania zawodu i został wpisany na listę tłumaczy przysięgłych, składa wobec Ministra Sprawiedliwości ślubowanie wg następującej roty:

“Mając świadomość znaczenia moich słów i odpowiedzialności przed prawem, przyrzekam uroczyście, że powierzone mi zadania tłumacza przysięgłego będę wykonywać sumiennie i bezstronnie, dochowując tajemnicy państwowej i innej tajemnicy prawnie chronionej oraz kierując się w swoim postępowaniu uczciwością i etyką zawodową”.

Tłumacze przysięgli, którzy uzyskali uprawnienia na podstawie przepisów poprzednich, stali się tłumaczami przysięgłymi w rozumieniu obecnej ustawy z dnia 25 listopada 2004 pod warunkiem wpisu, na swój wniosek, na listę tłumaczy przysięgłych.

Warsztat pracy tłumacza:

  • komputerowy edytor lub inne narzędzie pozwalające na szybką i fachową edycję oraz korektę tekstu
  • elektroniczne narzędzia wspomagające tłumaczenie, takie jak programy kompyterowe: Wordfast, Trados czy Google Translator Toolkit
  • dostęp do Internetu
  • słowniki jedno- i dwujęzyczne, ogólne oraz specjalistyczne, techniczne
  • literatura fachowa z zakresu specjalizacji, podręczniki
  • teksty równoległe i modelowe
  • dostęp do grona ekspertów w danej dziedzinie, w razie koniecznej jest konsultacji
  • kanał komunikacji pozwalający na przyjmowanie i wykonywanie zleceń (telefon, fax, email)

Doskonała i stale uzupełniana kompetencja językowa oraz zdobywana latami praktyka jest najważniejszym elementem wartsztatu profesjonalnego tłumacza.

Na całym świecie 30 września jest obchodzony Międzynarodowy Dzień Tłumacza. W dniu, w którym są imieniny Hieronima. Za patrona tłumaczy został uznany św. Hieronim – tłumacz Biblii.

 

Posted by admin On grudzień - 14 - 2009 Kategoria 4

Językiem urzędowym w Królestwie Hiszpanii jest język kastylijski (potocznie na całym swiecie zwany hiszpańskim), oraz w zależności od regionów: kataloński, baskijski i galicyjski. Jak głosi konstytucja Hiszpanii, każdy obywatel tego kraju ma obowiązek znać język kastylijski.

Język galicyjski jest językiem urzędowym w Galicji. Używany jest także w prowincjach León i Zamora, jednakże nie otrzymał tam statusu języka urzędowego. Język baskijski występuje w Kraju Basków i na północy Nawarry, gdzie jest uznany za język urzędowy.

xxxx5Język kataloński stanowi język urzędowy w Katalonii i na Balearach. Używany jest także w Aragonii i w comarce Carche we wspólnocie autonomicznej Murcji. W Walencji, używany jest wariant języka katalońskiego – walencki. W katalońskiej prowincji Lleida, w gminach doliny Arán, obowiązuje język aranejski, wariant języka oksytańskiego.

W Królestwie Hiszpanii występują także liczne języki i dialekty romańskie, które nie zostały uznane za urzędowe. Do nich możemy zaliczyć: asturleoński, w skład którego zaliczamy: asturyjski (Asturia), kantabryjski (Kantabria), leoński (León i Zamora), estremadurski (Estremadura); aragoński (Aragonia); portugalski (dawniej używany w Estremadurze, i na terenach graniczących z Portugalią; teraz już nie używany).

Posted by admin On grudzień - 13 - 2009 Kategoria 4

Język hiszpański, czyli język kastylijski (po hiszpańsku castellano), należy do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Obecnie szacuje się, że jest to trzeci język najpowszechniej używany na całym świecie. Dlatego umiejętność posługiwania się językiem hiszpańskim stwarza szereg możliwości. Według danych z 2006 roku posługuje się nim, jako językiem ojczystym, około 400 milionów osób na siedmiu kontynentach, najwięcej jednak w Amerykach Południowej i Północnej. Do tego jeszcze 100 milionów używa języka hiszpańskiego jako drugiego języka, natomiast liczba ludzi na całym świecie, w ogóle posługujących się językiem hiszpańskim, to ponad 0,5 miliarda.

sssssJęzyka hiszpańskiego, jako języka urzędowego używa się w nastepujących krajach:

Królestwie Hiszpanii, Argentynie, Boliwii, Chile, Dominikanie, Ekwadorze, Gwatemali, Gwinei Równikowej, Hondurasie, Kolumbii, Kostaryce, Kubie, Meksyku, Nikaragui, Panamie, Paragwaju, Peru, Salwadorze, Urugwaju, Wenezueli.

Stanowi też jeden z języków urzędownych ONZ, Unii Europejskiej, UNESCO, Unii Afrykańskiej, Organizacji Państw Amerykańskich i Marcosur.

W stanie Nowy Meksyk i w Portoryko w Stanach Zjędnoczonych język hiszpański, obok języka angielskiego jest drugim językiem urzędowym.

Diplomas de Español como Lengua Extranjera (DELE) – egzaminy państwowe z języka hiszpańskiego

Certyfikaty językowe potwierdzające znajomość języka hiszpańskiego, które otrzymuje się po zdaniu egzaminu państwowego to Diplomas de Español como Lengua Extranjera (DELE). Wydaje je Instytut Cervantesa.

  • El Diploma de Español: Nivel Inicial

(na poziomie podstawowym, wcześniejszy Certificado Inicial de Español)

  • El Diploma de Español: Nivel Intermedio

(na poziomie średnim, wcześniejszy Diploma Básico de Español)

  • El Diploma de Español: Nivel Superior

(na poziomie najwyższym, wcześniejszy Diploma Superior de Español)

Egzaminy państwowe z języka hiszpańskiego (DELE) składają się z pięciu części badających różne kompetencje językowe:

  1. Comprensión de lectura (rozumienie tekstu)
  2. Expresión escrita (pisanie)
  3. Comprensión auditiva (rozumienie ze słuchu)
  4. Gramática y vocabulario (gramatyka i słownictwo); w DELE Inicial: Conciencia comunicativa (świadomość komunikacyjna)
  5. Expresión oral (mówienie)

Do zdania egzaminu państwowego z języka hiszpańskiego konieczne jest pozytywne zaliczenie wszystkich pięciu części. Z egzaminu DELE nie otrzymuje się ocen, egzamin można zaliczyć lub nie (apto / no apto). Wynik jest podawany w procentach.

  • Warszawa

Instytut Cervantesa ul. Nowogrodzka 22 w Warszawie

  • Kraków

Instytut Cervantesa ul. Kanonicza 12 w Krakowie

  • Częstochowa

Akademia Polonijna Instytut Praktycznej Nauki Języków Obcych ul. Pułaskiego 4/6 w Częstochowie

  • Sopot

Studium Języków Obcych Uniwersytetu Gdańskiego ul. Armii Krajowej 119/121 w Sopocie

  • Lublin

Euro Edukacja ul. Narutowicza 41 w Lublinie

  • Łódź

Szkoła Języków Obcych PRIMA ul. Narutowicza 57 (Plac Dąbrowskiego) w Łodzi

  • Poznań

Studium Języków Obcych Fundacja Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza ul. Niedziałkowskiego 18 w Poznaniu

  • Rzeszów

Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych PROMAR INTERNATIONAL ul. Bohaterów 12 w Rzeszowie

  • Szczecin

Academia de Español Salamanca ul. 5 lipca 1 w Szczecinie

  • Wrocław

Uniwerystet Ekonomiczny Studium Języków Obcych ul. Drukarska 24a we Wrocławiu

Posted by admin On grudzień - 13 - 2009 Kategoria 4